ผู้ใหญ่แรม หอมนวล
“บ้านกระเพอสะกวม ต.ท่าสว่าง อ.เมือง จ.สุรินทร์ แต่ก่อนเคยขึ้นอยู่กับบ้านส้มป่อย ปี ๒๕๓๑ ได้แยกหมู่บ้าน แต่เดิมชาวบ้านประกอบอาชีพหาปลา เคยมีความอุดมสมบูรณ์เคยได้เก็บเห็ดเก็บผักไปขายเป็นประจำ ปัจจุบันความอุดมสมบูรณ์มีประมาณ ๕๐ เปอร์เซ็นต์ ที่มันหายไปครึ่งหนึ่งก็เพราะฝีมือมนุษย์ทำลายมัน หมู่บ้านผมเท่าที่ทราบมาเคยประสบปัญหาครั้งหนึ่ง ถ้าจำไม่ผิดประมาณปี ๒๕๑๓ โรงต้มกลั่นสุราปล่อยน้ำเสียทั้งปี ทั้งหน้าแล้งและหน้าฝน ปล่อยจนสัตว์น้ำไม่สามารถอยู่ได้ แต่ก็พอหากินได้คือปลาดุกที่ทนต่อน้ำที่เน่าเสีย ความเดือดร้อนแต่ก่อน เดือดร้อนไปจนถึงตำบลนาดีในแม่น้ำชีว์ พอมาประมาณ ปี ๒๕๓๕ โรงต้มเหล้าย้ายชาวบ้านก็ดีใจ เพราะน้ำเสียไม่ลงปลาก็อุดมสมบูรณ์ หากินคล่อง พอมาถึงปัจจุบัน หลังจากมีการสร้างฝาย ปลาก็อุดมสมบูรณ์แต่ปัจจุบันปลาก็หายไป ในสถานการณ์ปัจจุบัน ผมก็ไปถามชาวบ้านที่ไปหาปลาเป็นประจำเขาบอกว่าตอนนี้ปลาหาไม่ค่อยจะได้ หลังจากที่ผมได้ไปประสบกับตัวเองก็รู้ว่าเราลงไปหาปลาในปัจจุบันหาไม่ได้เพราะเกิดอาการคัน ถ้าเราลงไปลึกเกิดการขึ้นของตะกอนเหมือนขี้หมู มันเหมือนบ่อดักสิ่งปฏิกูล ถ้าปัญหาน้ำเสียที่เรากำลังกังวลกัน ถ้ามันลงไปจริงๆ ก็ยิ่งหนักกว่าเดิม”
ผู้เขียน : คุณเชษฐา สง่าพันธ์ วันพฤหัสบดีที่ ๖ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๑
